طایفهٔ زنده‌کُشِ مُرده‌پرست؛ داستان فراموشی بهرام بیضایی در ایران

حالا همه ناراحت‌اند که چرا پیکرش در ایران دفن نشد، اما در حقیقت مسئله این نیست که پیکرش کجا خاک شده؛ موضوع این است که وقتی زنده بود، چرا جایی در این خاک نداشت…

سخت، اما زنده و‌ تپنده زندگی کرد

او دور از مرکز، دور از قدرت، و دور از هیاهو زندگی کرد؛ نه از سر قهر، بلکه از سر وفاداری به خودش. ما هرگز عمق اندوهش را درست نفهمیدیم، وقتی از همه آنچه کاشته بود گذشت…

۵ دی، روز تولد و وداع؛ بهرام بیضایی در غربت رفت، سینمای ایران بی‌ستون‌تر شد

بهرام بیضایی در غربت، با همه‌ اعتبار جهانی‌اش، زندگی‌ای سخت، خاموش و تلخ را گذراند؛ دور از صحنه‌هایی که حق طبیعی‌اش بود، و دور از مخاطبانی که با آثارش نفس کشیده بودند.