تصمیم پایان آبرومند دیر نشود !
حسن یزدانی دیر یا زود باید به تصمیم مهمی برسد.
دو عمل جراحی سنگین روی کتف، صعود همزمان به وزن بالاتر و فشار سالها حضور در سطح اول کشتی جهان، بهوضوح توان بدنی حسن یزدانی را تحتتأثیر قرار داده است. هرچند او در فضای داخلی کشتی ایران همچنان شانس رسیدن به دوبنده تیم ملی را دارد، اما تداوم نمایشهایی شبیه آنچه در زاگرب دیده شد، میتواند آینده او در میادین جهانی را با خطر جدی مواجه کند. حسن یزدانی بدون تردید یکی از بزرگترین چهرههای تاریخ کشتی ایران است؛ قهرمانی که فراتر از مدالها، نقش مهمی در اعتبار جهانی کشتی کشور داشته است. اما نشانههای فنی و بدنی اخیر یادآور این واقعیت است که هر قهرمانی، دیر یا زود به نقطه تصمیمگیری میرسد؛ نقطهای که انتخاب درست در آن، میتواند پایان یک مسیر پرافتخار را به «پایانی آبرومندانه» تبدیل کند.
شکست سنگین ۱۳ بر ۳ حسن یزدانی مقابل استفان بوچانان آمریکایی در فینال تورنمنت زاگرب، نخستین هشدار جدی برای کاپیتان تیم ملی کشتی آزاد ایران در وزن جدید بود. بوچانان، کشتیگیری تازهوارد و کمنامونشان در سطح بزرگسالان، نمایشی کاملاً یکطرفه مقابل یزدانی داشت؛ شکستی که نهفقط از نظر نتیجه، بلکه از نظر فنی و بدنی نیز نگرانکننده بود. مسابقات زاگرب، اولین تورنمنت دارای رنکینگ اتحادیه جهانی در سال ۲۰۲۶ بود. تیم ملی کشتی آزاد ایران با وجود حواشی متعدد مربوط به صدور ویزا، در نهایت با کسب دو طلا، دو نقره و شش برنز و قرار گرفتن در رده دوم پس از آمریکا، به کار خود پایان داد. با این حال، واگذاری دوباره سکوی نخست به آمریکا و بهویژه شکست سنگین یزدانی در وزن ۹۷ کیلوگرم، مهمترین نکته منفی این اعزام محسوب میشود.
این باخت بازتاب گستردهای در رسانههای بینالمللی داشت؛ تا جایی که مسئول رسانهای آمریکایی اتحادیه جهانی کشتی، بلافاصله ویدئوهای این شکست را در شبکههای اجتماعی منتشر کرد. برای آمریکاییها، این پیروزی یک اتفاق تاریخی و غیرقابلباور بود؛ اما برای کشتی ایران، نشانهای از ورود به یک مقطع هشداردهنده. واقعیت این است که حسن یزدانی هنوز وارد فاز اصلی چالشهای وزن ۹۷ کیلوگرم نشده است. نخستین مانع او در مسیر دوبنده تیم ملی، امیرعلی آذرپیرا خواهد بود؛ کشتیگیری جوان، آماده و کاملاً هماهنگ با این وزن. رقابتی که بهتنهایی میتواند تعیینکننده آینده یزدانی در این وزن باشد. در صورت عبور از آذرپیرا، مسیر یزدانی در مسابقات جهانی و المپیک به نامهایی چون کایل اسنایدر، عبدالرشید سعداللهایف، تاجالدینوف و حتی خود استفان بوچانان ختم میشود؛ فهرستی که عبور از آن، نیازمند آمادگی بدنی، ذهنی و تاکتیکی در بالاترین سطح ممکن است.