ستارهای که دو بار همه چیز را پای همین میز باخت!
داستان علاقه نیمار به بازی پوکر هواداران فوتبال دوست ایرانی را یاد برخی ستارههای وطنی انداخت.
این یک مشکل جهانی است و ربطی به فوتبال ما ندارد اما در فوتبال ما به دلیل کار نکردن روی فرهنگ و شخصیت استعدادها، نمود بیشتری داشته و متاسفانه مثالهای فراوانتری در هر نسل وجود دارد. فوتبالیستها که معمولاً از طبقه پایین جامعه هستند، وقتی به شهرت و ثروت میرسند باید خیلی در انتخاب اطرافیان خود دقت کنند. مشاورانی استخدام کنند که به آنها شرایط و جایگاه جدیدشان را یادآوری کند که متاسفانه در عمل، خیلی وقتها چنین نیست و استعدادهای بزرگ فوتبالی برخلاف هنر خود در مستطیل سبز در زندگی شخصی...
کم نیستد ستارههایی که در زمان بازی یا بعد بازنشستگی، به خاطر برداشتن تمرکز خود از فوتبال و رفتن به سراغ سایر تخصصها -که فکر میکردند به لطف شهرت فوتبالی میتوانند در آنجا موفق شوند- به خاک سیاه نشسته و علاوه بر شهرت و اعتبار خود، کل سرمایه دوران بازی را از دست داده و برخی حتی به نان شب محتاج شدهاند.
حالا توجه آنها که هنوز همه چیز را نباختهاند را به مثال نیمار جلب میکنیم. فوتبالیستها و بازنشستههایی که یک هزارم شهرت و ثروت نیمار را ندارند اما متوجه نیستند مسیری که میروند، همان سرنوشت را دارد. نیمار در یک روز از دو تورنومنت پوکر حذف شد.
شکی نیست که نیمار نیازی به این پولها ندارد اما علاقه او به بازی با ورق و اینکه تمرکزش از کار اصلی یا همان فوتبال برداشته شود، بهانه پرداختن به این سوژه است. همان اتفاقی که در مورد چهرههای بسیار بزرگی در فوتبال ایران افتاد. نمونهای که در زمان بازی سالها به دلار حقوق گرفت اما همه را پای همین میز باخت و تنها با کت شلوار تنش به کشور برگشت! سپس در عرصه ای دیگر، دوباره به ثروت و موفقیت رسید اما باز به دلیل همین ماجرا قادر به ادامه این مسیر در داخل کشور نشد.
مثالهای بازیکنانی که به مسیر خوانندگی یا هنرپیشگی یا آنها که به سمت اقتصاد و سیاست رفتهاند نیز بسیار است. جالب اینکه هستند کسانی که در عرصه جدید موفق باشند، مثل پژمان جمشیدی در سینما یا یدالله اکبری در کارهای اقتصادی اما رمز موفقیت این چهرهها در کار جدید، دقیقاً همان تمرکز زمان فوتبال بازی کردن است. تمرکزی که به شکل همزمان در دو کار ممکن و میسر نیست، حتی اگر استعدادی به بزرگی نیمار باشید!