آکادمی ملی المپیک برای همه است یا برای رفقا؟
رفیق بازی مصوبه هیات اجرایی کمیته ملی المپیک را زیر سوال برده است !
آکادمی ملی المپیک ایران بر اساس مصوبه هیئت اجرایی کمیته ملی المپیک فقط باید به فدراسیون‌های المپیکی خدمات بدهد.
این مصوبه، که با تصمیم دقیق و درست رئیس کمیته ملی المپیک، محمود خسروی‌وفا، اتخاذ شد، سه چهار سال است که امکانات تخصصی آکادمی، از سالن‌های سنجش و آماده‌سازی تا سالن استاد فارسی، را فقط در اختیار فدراسیون‌های المپیکی و مجامع عمومی و انتخاباتی آن‌ها قرار داده است.
فدراسیون‌های مهم و المپیکی سال‌هاست با همین مصوبه وارد مجموعه می شوند و برخی فدراسیون‌های معتبر هم با همین مصوبه از استفاده از امکانات آکادمی محرومند.
اما در چند ماه اخیر ماجرا شکل دیگری گرفته است. رئیس یکی از انجمن‌های درجه ۲ کشور، انجمنی که رشته‌اش از بازی‌های آسیایی حذف شده و جایی در اعزام‌های آسیایی کمیته ملی المپیک ندارد، به واسطه رفاقت با رئیس آکادمی، همه مراسم، همایش و حتی مجمع انجمنش را مجانی در آکادمی برگزار می‌کند. مصوبه‌ای که برای فدراسیون‌های المپیکی دیوار شده، برای او درِ باز است.
ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود. از قرار معلوم، این فرد کم تجربه تر در ورزش در محافل مختلف خود را وابسته به نهادهای امنیتی و انتظامی معرفی می‌کند و اخیراً در جمع‌ها و مجامع می‌گوید «بازرس و نماینده رئیس کمیته ملی المپیک» است. اگر این ادعا کذب است، این‌همه خودنمایی با نام و جایگاه رئیس کمیته ملی المپیک چرا بی‌پاسخ مانده؟ و اگر راست است، چرا جامعه ورزش از آن بی‌خبر است؟
پرسش ما از جناب آقای خسروی‌وفا، که سلامت، مدیریت و اخلاق‌مداری‌شان مورد اتفاق همگان است، روشن است:
آیا خون رئیس انجمن مربوطه رنگین‌تر از خون دیگر فدراسیون‌ها و انجمن‌هاست؟
چرا طبق مدارک موجود، همه برنامه‌های یک انجمنِ رو به افول در آکادمی برگزار می‌شود، اما فدراسیون‌های مهم حتی اجازه ورود ندارند؟
آیا رئیس این انجمن واقعاً نماینده و بازرس شما در سازمان‌ها و ارگان‌های دیگر است؟ اگر بله، با کدام حکم و مجوز؟ اگر نه، چرا سکوت؟
اگر پاسخ همان است که گفته می‌شود، دیگر سؤالی نداریم. اما اگر نه، انتظار داریم رئیس کمیته ملی المپیک و رئیس آکادمی، پیش از آنکه نام و اعتبار کمیته خرج رفاقت و پشتوانه‌سازی شود، شفاف و رسمی پاسخ بدهند.