سیاسی
اکنون با کشتهشدن پسر قذافی، پرسش اصلی این است: چه کسانی از حذف او سود میبرند؟ و آیا این ترور، آغاز موج تازهای از تسویهحسابهای سیاسی در لیبی خواهد بود یا صرفاً فصل دیگری از خشونت بیپایان این کشور؟
نتیجه اینکه، مذاکرات پیشرو بیشتر از آنکه یک گفتوگوی ساده باشد، آزمونی برای سنجش انعطاف، قدرت چانهزنی و حفظ جایگاه ایران در صحنه بینالمللی است.
کارشناسان میگویند چنین موضعگیریهایی هم پیام داخلی و هم پیام منطقهای دارد؛ ایران میخواهد انعطافپذیری خود در مذاکرات را نشان دهد، اما همزمان اقتدار و کنترل بر تصمیمگیریها را نیز به رخ بکشد.
در مجموع، سخنان عراقچی را میتوان تلاشی برای مدیریت انتظارات دانست؛ هم در داخل و هم در خارج از کشور. پیامی که میگوید ایران مسیر گفتوگو را بسته نمیبیند، اما آن را تنها در چارچوبی مشخص، محدود و بهدور از فشار دنبال میکند. مسیری که ادامه یا توقف آن، بیش از هر چیز به فضای حاکم بر مذاکرات وابسته…
منطقه خاورمیانه همچنان پر از اهرمهای پنهان و واکنشهای زنجیرهای است و هر اقدام محدود میتواند تبعات گستردهای برای امنیت بینالمللی و حملونقل دریایی به همراه داشته باشد.
ترامپ روز پنجشنبه در پیامی نوشت: «معترضان ایرانی در پی هشدارهای رئیسجمهوری ترامپ دیگر به اعدام محکوم نخواهند شد. مانند دیگران.»
ترامپ به همراه تیم امنیت ملی خودش، عصر سهشنبه گزینههایی، از جمله گزینه نظامی را بررسی خواهد کرد. لویت هم در سخنانی مدعی شده بود که ترامپ در صورت لزوم، از استفاده از زور علیه ایران هراسی ندارد.
«دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا در جریان گفتوگویی با شبکه انبیسی نیوز به تهدید دوباره کشورهایی پرداخت که با ایران داد و ستد دارند و تلاش کرد تا آنها را از تعامل تجاری با ایران دلسرد کند.
همه کسانی که در این حوادث آسیب دیدند فرزندان ما هستند. موضوع مهم شنیدن مطالبات مدنی مردم است که برخی اوقات بهاندازه کافی آن را جدی نمیگیریم و فراموش میکنیم. وقتی مطالبهای را جدی نمیگیریم محرکهایی باعث تحریکشان خواهد شد.
وقتی از مردم خواسته میشود «صبر کنند»، باید پرسید این صبر قرار است با چه پشتوانهای انجام شود؟ با حقوقی که پیش از نیمه ماه به پایان میرسد؟ با اجارهبهایی که هر سال جهشی غیرقابل پیشبینی دارد؟ یا با نظام حمایتیای که خود مسئولان نیز به ناکارآمدی آن اذعان دارند؟