درگذشت شیرین یزدان‌بخش، بار دیگر یادآور این واقعیت است که بعضی از تأثیرگذارترین چهره‌های هنر، بی‌آنکه جنجال بیافرینند، در حافظه سینما ماندگار می‌شوند. او رفت، بی‌آنکه خبرساز شود؛ اما نقش‌هایش، نگاهش و سکوت معنادارش، در خاطر سینمای ایران باقی خواهد ماند.

محمد منصوری پس از تحمل یک دوره بیماری و مبارزه با سرطان، شب گذشته سه‌شنبه دوم دی‌ماه ۱۴۰۴ درگذشت. خبر درگذشت او با واکنش‌های گسترده‌ای در میان جامعه ورزش و مخاطبان سریال «وحشی» همراه شده است.

«کلاغ» فعلاً پروازش متوقف شده؛ نه به‌خاطر کیفیت، نه بازیگران، نه حتی داستان، بلکه به‌دلیل ترس از محبوب شدن یک شخصیت تاریخی مسئله‌دار. حالا باید دید نسخه اصلاح‌شده این سریال، پس از تغییر هویت شخصیت اصلی، آیا می‌تواند همان روایت اولیه را حفظ کند یا با سریالی کاملاً متفاوت روبه‌رو خواهیم بود.

باید دید آیا این جیمزباند ایرانی می‌تواند مأموریتش را در گیشه با موفقیت انجام دهد یا نه؛ اما یک چیز روشن است: اکرانش بی‌سر و صدا نخواهد بود.

در «پامپ»، مدیری در برابر پرسش‌های واقعی مردم ـ از ناتمام ماندن «قهوه تلخ» تا سرنوشت موزه دورهمی ـ یا طفره رفت یا سکوت کرد. این در حالی است که بسیاری از مخاطبان به‌خاطر درخواست‌های احساسی او، نسخه‌های قانونی خریدند و حالا با قفسه‌هایی پر از سی‌دی‌های بی‌سرانجام مانده‌اند؛ بی‌آنکه حتی یک…

دی‌ماه ۱۴۰۴ به‌وضوح نشان می‌دهد که شبکه نمایش خانگی وارد مرحله‌ای از اشباع رقابتی شده؛ جایی که نام کارگردان، ژانر و زمان پخش بیش از همیشه در موفقیت یک سریال تعیین‌کننده است. حالا انتخاب با مخاطب است: درام اجتماعی، جنایی تاریک یا عاشقانه پرحاشیه؟

ماجرا از جایی جدی شد که شایعاتی درباره آنفالو شدن بروکلین بکام توسط دیوید و ویکتوریا بکام منتشر شد؛ شایعاتی که خیلی زود با واکنش صریح کروز بکام، پسر میانی خانواده، رنگ واقعیت گرفت اما نه آن‌طور که انتظار می‌رفت.

سعید دلفانی، قاضی دیوان عدالت اداری، در یادداشتی در روزنامه ایران عملاً مشروعیت حقوقی تنظیم‌گری ساترا و صداوسیما در حوزه نمایش خانگی را زیر سؤال برده و از بحرانی ساختاری سخن گفته که دیگر نمی‌توان آن را یک اختلاف اداری ساده دانست.

نکته مهم آن است که رفع فیلتر تلگرام، نه صرفاً یک تصمیم فنی، بلکه تصمیمی سیاسی، امنیتی و حاکمیتی است؛ تصمیمی که بدون اعلام رسمی، اجماع نهادی و چارچوب حقوقی مشخص، عملاً امکان اجرا ندارد.

آیا کریستیانو رونالدو واقعاً قرار است بازیگری کند، یا صرفاً نسخه سینمایی خودش را روی پرده بیاورد؟