صدای ناصر طهماسب در سریال دایی جان ناپلئون و سریال هزاردستان خاطرهای فراموشنشدنی برای چند نسل ساخت؛ دوبله صدای هنری فوندا، همفری بوگارت، جیمز استوارت، ریچارد هریس، استیو مککوئین، مایکل کین، جین هکمن، بن کینگزلی، کوین اسپیسی، آلپاچینو و گری الدمن توسط طهماسب شنیدنی است.
شخصیت گورینگ با کاریزمای خود می کوشد اعمالش مشروع جلوه دهد؛ تلاشی که نشان میدهد قدرتِ روایت میتواند حتی در دادگاه هم تأثیر بگذارد.
پرویز شهبازی نامی آشنا برای سینمادوستان ایرانی است. نامی که با کارگردانی «نفس عمیق» نشان داد که شناخت مناسب و درک درستی از جامعه پیرامونش دارد. ساختههای بعدی شهبازی نیز بر این توانایی او صحه گذاشت تا حالا او را به عنوان یکی از بهترین کارگردانان سینمای موسوم به اجتماعی بشناسیم.
سال ۲۰۲۵ تعداد زیادی فیلم جذاب و مورد توجه منتقدان و مخاطبان منتشر شده. در ادامه ۵ فیلم برجسته ۲۰۲۵ را معرفی میکنیم که از نظر نقد، جوایز و محبوبیت در لیستهای معتبر قرار گرفتهاند.
بزرگترین نمونه نزدیک به ویدیوکست، برنامههای تلویزیونی/تاکشوهایی هستند که گاهی آنلاین هم منتشر میشوند — مثلاً چرخ که در حوزه علمی پخش میشود و اگر قسمتهایی از آن بهصورت ضبطشده آنلاین باشند، میتوان آن را نزدیکترین معادل ویدیوکست تلقی کرد.
پیردوست در سالهایی که بسیاری از همنسلانش از صحنه دور شده بودند، همچنان فعال بود و حضورش در تولیدات سینمایی و سریالها نشان میداد که هنوز جای او در عرصه بازیگری خالی نیست.
جشنوارههای بزرگ در حال تبدیلشدن به زمین بازی برندها هستند. اسمها، سابقهها و افتخارات پیشین بیش از خود فیلمها تعیینکننده شدهاند. در چنین فضایی، سینمای کشورهای پیرامونی از جمله ایران یا باید «استثنایی» باشد یا عملاً نادیده گرفته میشود.
درگذشت شیرین یزدانبخش، بار دیگر یادآور این واقعیت است که بعضی از تأثیرگذارترین چهرههای هنر، بیآنکه جنجال بیافرینند، در حافظه سینما ماندگار میشوند. او رفت، بیآنکه خبرساز شود؛ اما نقشهایش، نگاهش و سکوت معنادارش، در خاطر سینمای ایران باقی خواهد ماند.
آیا کریستیانو رونالدو واقعاً قرار است بازیگری کند، یا صرفاً نسخه سینمایی خودش را روی پرده بیاورد؟
ورود پیروزفر به عرصه کارگردانی سینما، برای بسیاری از اهالی هنر و منتقدان غافلگیرکننده اما در عین حال کنجکاویبرانگیز تلقی میشود. او پیشتر در تئاتر نیز تجربه کارگردانی داشته و نمایشهایی چون «ماتریوشکا» را روی صحنه برده بود؛ آثاری که از نگاه بسیاری از منتقدان، نشاندهنده دیدگاه منسجم و نگاه زیباییشناسانه خاص او به هنر اجرا بود.
