پرویز شهبازی نامی آشنا برای سینمادوستان ایرانی است. نامی که با کارگردانی «نفس عمیق» نشان داد که شناخت مناسب و درک درستی از جامعه پیرامونش دارد. ساخته‌های بعدی شهبازی نیز بر این توانایی او صحه گذاشت تا حالا او را به عنوان یکی از بهترین کارگردانان سینمای موسوم به اجتماعی بشناسیم.

سال ۲۰۲۵ تعداد زیادی فیلم جذاب و مورد توجه منتقدان و مخاطبان منتشر شده. در ادامه ۵ فیلم برجسته‌ ۲۰۲۵ را معرفی می‌کنیم که از نظر نقد، جوایز و محبوبیت در لیست‌های معتبر قرار گرفته‌اند.

بزرگ‌ترین نمونه نزدیک به ویدیوکست، برنامه‌های تلویزیونی/تاک‌شوهایی هستند که گاهی آنلاین هم منتشر می‌شوند — مثلاً چرخ که در حوزه علمی پخش می‌شود و اگر قسمت‌هایی از آن به‌صورت ضبط‌شده آنلاین باشند، می‌توان آن را نزدیک‌ترین معادل ویدیوکست تلقی کرد.

حالا همه ناراحت‌اند که چرا پیکرش در ایران دفن نشد، اما در حقیقت مسئله این نیست که پیکرش کجا خاک شده؛ موضوع این است که وقتی زنده بود، چرا جایی در این خاک نداشت…

پیردوست در سال‌هایی که بسیاری از هم‌نسلانش از صحنه دور شده بودند، همچنان فعال بود و حضورش در تولیدات سینمایی و سریال‌ها نشان می‌داد که هنوز جای او در عرصه بازیگری خالی نیست.

جشنواره‌های بزرگ در حال تبدیل‌شدن به زمین بازی برندها هستند. اسم‌ها، سابقه‌ها و افتخارات پیشین بیش از خود فیلم‌ها تعیین‌کننده شده‌اند. در چنین فضایی، سینمای کشورهای پیرامونی از جمله ایران یا باید «استثنایی» باشد یا عملاً نادیده گرفته می‌شود.

علی نصیریان، با ابراز حسرت از مهاجرت این هنرمند بزرگ گفت: «تلخ‌ترین بخش ماجرا این است که بیضایی سال‌ها دور از وطن زیست. جامعه هنری ایران می‌توانست از حضور و خلاقیت او بیش از این بهره‌مند شود، اما شرایطی رقم خورد که این امکان از ما گرفته شد.»

او دور از مرکز، دور از قدرت، و دور از هیاهو زندگی کرد؛ نه از سر قهر، بلکه از سر وفاداری به خودش. ما هرگز عمق اندوهش را درست نفهمیدیم، وقتی از همه آنچه کاشته بود گذشت…

بهرام بیضایی در غربت، با همه‌ اعتبار جهانی‌اش، زندگی‌ای سخت، خاموش و تلخ را گذراند؛ دور از صحنه‌هایی که حق طبیعی‌اش بود، و دور از مخاطبانی که با آثارش نفس کشیده بودند.

این اتفاق البته مسبوق به سابقه است. سال‌ها پیش، همین مسیر در تلویزیون ایران طی شد؛ رسانه‌ای که زمانی آنتن آن با پرمخاطب‌ترین سریال‌ها و برنامه‌ها نفس می‌کشید و بخش مهمی از زندگی روزمره مردم بود. برخوردهای قهری، محدودکننده و حذف‌محور با کارگردان‌ها، نویسندگان و بازیگران شاخص، به مرور باعث قهر…